قافله شعر آئینی در ترکستان غالی‌گری

قافله شعر آئینی در ترکستان غالی‌گری

|قافله شعر آئینی در ترکستان غالی‌گری از مسیح داراب|

صدای شیعه: رضا اسماعیلی، از شاعران و همچنین منتقدان حوزه شعر آئینی در یادداشتی به بررسی کردن آسیب‌های شعر آئینی به ویژه غلو و همچنین غالی‌گری پرداخته و همچنین بر پرهیز از آن امر تأکید کرده می باشد. در ادامه آن یادداشت از نظر می‌گذرد؛
«آنچه اولياى دين را بر قله شرافت بشرى قرار داده، از خود شخص شخيص نبى اکرم(ص) و همچنین اميرالمؤمنين(ع) و همچنین بقيه اين خاندان پاک گرفته – که اينها در عالم وجود نمونه‌هاى بى‌مانندند و همچنین شبيه اينها ديگر نيست – تا ديگران، اطاعت و همچنین عبوديت و همچنین بندگى آنها براى خداست. لذا وقتى تو مى‌خواهيد در تشهد نمازتان نام پيغمبر خداوند تبارک و تعالی را بياوريد و همچنین از او تجليل کنيد، مى‌گوييد «و همچنین اشهد ان محمداً عبده». اول عبوديت را ذکر مى‌کنيد، بعد مى‌گوييد؛ «و همچنین رسوله». عبوديت بالاتر از رسالت می باشد. اساس و همچنین جوهر کار، عبوديت می باشد. من و همچنین تو هم بايد از همين جاده برويم.» (بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار مداحان آل الله – ۲۸ مرداد ۱۳۸۲)
بدون هیچ گونه تردیدی فلسفه بعثت همه پیامبران توحیدی – از آدم تا خاتم – و همچنین همچنین روح تعالیم دینی، دعوت به توحید و همچنین یکتاپرستی و همچنین نفی شرک و همچنین بت‌پرستی می باشد. اذان نیز که نماد و همچنین نشان اسلام و همچنین مسلمانی می باشد با «الله اکبر» آغاز و همچنین با «لا اله الا الله» خاتمه می یابد، و همچنین آن یعنی جز خدای یگانه، خدای غیره ای نیست. موضوع اکثر آیات قرآنی نیز – به صورت مستقیم یا غیر مستقیم – تاکید بر یکتاپرستی و همچنین توحید می باشد، چنان که در سوره توحید(اخلاص) می‌خوانیم: «قُلْ هُو همچنینَ اللَّـهُ أَحَدٌ، اللَّـهُ الصَّمَدُ، لَمْ يَلِدْ و همچنینَلَمْ يُولَدْ، و همچنینَلَمْ يَکُن لَّهُ کُفُو همچنینًا أَحَدٌ: بگو اوست خداى يگانه، خداى صمد [ثابت – متعالى‌]، نزاده، و همچنین زاده نشده می باشد و همچنین هيچ کس او را همتا نيست.» 
با وجود آن همه تأکید بر نفی شرک و همچنین یگانه‌پرستی، متأسفانه یکی از بزرگترین آفاتی که شعر آیینی ما را تهدید می‌کند، بحث «غالی‌گری» یا غلو در آن گونه ادبی می باشد. امروز به دلیل توقف قافله شعر آیینی در منزل محبت و همچنین عدم پیوند محبت با معرفت و همچنین بصیرت دینی، آن قافله سر از ترکستان «غالی‌گری» در آورده و همچنین از جان و همچنین جهان بسیاری از شعرهای ما بوی کفر و همچنین شرک به مشام می‌رسد و همچنین رفته‌ رفته شعر آیینی ما به شعری «ضدآیینی» تغییر پیدا کردن می‌می شود! شعری که «موضوع» دینی دارد، ولی باید توجه داشت «موضع» دینی، نه
بایستی و حتما بپذیریم که زیرساخت و همچنین زیربنای محبت «معرفت» می باشد و همچنین بدون شناخت نمی‌توانیم کسی را دوست داشته باشیم و همچنین در صورتی که هم چنین ادعایی بکنیم، خودمان را فریب داده‌ایم. در احادیث دینی هم محبت بی‌بهره از معرفت به دوستی خاله خرسه تشبیه شده می باشد که چشم عقل انسان را کور می‌کند و همچنین انسان را به وادی گمراهی می‌کشاند. امام و پیشوا علی(ع) خطاب به فرزندش امام و پیشوا حسن (ع) می‌فرماید: «يَا بُنَيَّ! إِنَّ أَغْنَى الْغِنَى الْعَقْلُ، و همچنینَأَکْبَرَ الْفَقْرِ الْحُمْقُ… يَا بُنَيَّ، إِيَّاکَ و همچنینَمُصَادَقَةَ الاْحْمَقِ، فَإِنَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَنْفَعَکَ فَيَضُرَّکَ… فرزندم! بالاترين سرمايه‌‌ها عقل می باشد و همچنین پهناور و بزرگ‌ترين فقر نادانى می باشد… فرزندم! از دوستى با نادان برحذر باش، چرا که او مى‌خواهد به تو منفعت رساند؛ ولى زيان مى‌رساند…/ حکمت ۳۸ نهج البلاغه
«
محبت حسینی»، فرزند «معرفت حسینی» می باشد
آری، بی‌هیچ شکی، عمود خیمه محبت، «معرفت» می باشد. محبت هیچ گاه بدون معرفت در دل انسان شکل نمی‌گیرد و همچنین نطفه نمی‌بندد. یعنی نمی‌می شود اول عاشق کسی شد، بعد او را شناخت. طبق آیات و همچنین روایات قرآنی، «محبت حسینی» فرزند «معرفت حسینی» می باشد. از آن منظر، در صورتی که ما خود را مُحب واقعی حسین می‌دانیم، بایستی و حتما آثار آن محبت را در سلوک انسانی و همچنین اسلامی خود رصد کنیم و همچنین ببینیم. آثار محبت واقعی به اباعبدالله(ع)، بندگی، یکتاپرستی، بیداری، حق‌طلبی، آزادگی، ظلم‌ستیزی و همچنین در نهایت پیروی و همچنین تبعیت از آن هم امام و پیشوا هُمام می باشد، نه معصیت و همچنین گناه. ولی هنگام و زمانی که می‌گوییم حسین و همچنین ادب و همچنین آداب عزاداری را زیرپا می‌گذاریم، هنگام و زمانی که می‌گوییم حسین و همچنین با خواندن نوحه «لا اله الا زینب» از آستان بندگی حضرت حق روی بر می‌تابیم، هنگام و زمانی که می‌گوییم حسین و همچنین قمه می‌زنیم، هنگام و زمانی که می‌گوییم حسین و همچنین نوحه‌های لس آنجلسی می‌خوانیم، هنگام و زمانی که می‌گوییم حسین و همچنین در هیئت‌ها لخت می‌شویم، هنگام و زمانی که می‌گوییم حسین و همچنین شهروندان و مردم شهر‌آزاری می‌کنیم، هنگام و زمانی که می‌گوییم حسین و همچنین دروغ می‌گوییم، هنگام و زمانی که می‌گوییم حسین و همچنین با آبروی اسلام بازی می‌کنیم… همه آن نشانه‌ها به ما می‌گوید که محبت ما، محبت آمیخته با معرفت نیست
«
معرفت»، عمود خیمه «محبت» می باشد
آن که مدام بر آن واقعیت و حقیقت روشن پای می‌فشارم که «معرفت»، عمود خیمه «محبت» می باشد، عصاره و همچنین خلاصه آموزه‌های وحیانی و همچنین قرآنی و همچنین سخن آن هم ذوات مقدسی می باشد که ما ادعای دوستی و همچنین محبت آنان را داریم. در سیره و همچنین سنت نبوی «فکر کردن و اندیشیدن و همچنین شناخت» افضل عبادات می باشد. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله اکرم(ص) می‌فرمایند: «تَفَکُّرُ ساعَةٍ خَیرٌ مِنْ عِبادَةِ سَنَةً» و همچنین یا «تَفَکُّرُ ساعَةٍ خَیرٌ مِنْ عِبادَةِ سبعینَ سَنَةً: یک ساعت فکر کردن و اندیشیدن بهتر از یک سال شمسی – یا هفتاد سال شمسی – عبادت می باشد./ تفسیرالعیاشی، ج ۲، ص ۲۰۸)، آن حدیث شگفت نبوی نشانگر ارزش و همچنین جایگاه بالا و همچنین والای تعقّل و همچنین تفکّر در دین مبین اسلام می باشد
امير مومنان، امام و پیشوا علی(ع) نیز می‌فرمايند:«افکر تستبصر: فکر کردن و اندیشیدن کردن و اندیشیدن کن تا بصيرت و همچنین آگاهي يابي/غرر الحکم، ص ۵۷، ح ۵۷۵٫)، و همچنین در حدیثی دیگر:«لا بصيرة لمن لا فکر کردن و اندیشیدن کردن و اندیشیدن له: کسي که انديشه ندارد، بصيرت و همچنین آگاهي ندارد./غرر الحکم، ص ۵۷، ح ۵۸۰ .)، در حدیثی از امام و پیشوا رضا(ع) نيز می‌خوانیم:«ليس العبادة کثرة الصيام والصلاة وانما العبادة الفکر في الله تعالي: عبادت به نماز و همچنین روزه بسيار نيست، بلکه عبادت، فکر کردن و اندیشیدن در امر خداوند می باشد./ وسائل الشيعة، محمد بن حسن حر عاملي، مؤسسة آل البيت، قم، ۱۴۰۹ ق، ج ۱۵، ص ۱۱۷، باب ۵، ح ۲۰۲۶۵٫) با عنایت به احادیثی که ذکر شد، به آن پس نتیجه آن می شود که می‌رسیم که ترکیب معجزه‌آسای «محبت با معرفت» می باشد که روح انسان را متحول می‌کند و همچنین به پیروی و همچنین تبعیت از خاندان رسالت وا می‌دارد. ولی هنگام و زمانی که تنها با عصای محبت در آن مسیر به پیش می‌رویم، در باتلاق «غالی‌گری» و همچنین «شرک» فرو می‌غلطیم که پس نتیجه آن می شود که محتوم آن هم چیزی جز گمراهی و همچنین ضلالت نیست
انواع «غلو» در شعر آیینی
«غلو» در شعر آیینی سه زیرشاخه عمده دارد که عبارتند از
۱نسبت اولوهیت و همچنین ربوبیت دادن به بزرگان دینی(معصوم‌پرستی)
۲تنزل شان پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله(ص) و همچنین امیرالمومنین به نیت و اراده پهناور و بزرگ کردن امام و پیشوا حسین
۳اهانت به مقدسات سایر ادیان توحیدی
خداوند تبارک و تعالی انگاری(معصوم‌پرستی)
شاخه اول «غالی‌گری» آن هم نسبت اولوهیت و همچنین ربوبیت دادن به بزرگان دینی یا به تعبیر ساده‌تر «معصوم‌پرستی» می باشد. بعضی از شاعران به دلیل محبت و همچنین ارادت بسیاری که به اهل بیت(ع) دارند – به صورت ناخودآگاه – به آن وادی کشیده می‌شوند و همچنین در سروده‌های خود بزرگان دینی را طوری روایت می‌کنند که بوی شرک از آن هم به مشام می‌رسد. مثلاً در شعر می‌گویند: «لا اله الا زینب». در حالی که جان و همچنین جهان دین اسلام توحید می باشد. شعار«لااله الاالله» می باشد. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله اکرم(ص) می‌‌فرمایند که من جهت برافراختن پرچم توحید و همچنین یکتاپرستی مبعوث شدم، جهت احیای کرامت‌های انسانی مبعوث شدم
معصوم‌پرستی یکی از آسیب‌های اساسی اشعار دینی در روزگار ماست. در حالی که احادیث محکم و همچنین معتبر فراوانی از اهل بیت(ع) به دست ما رسیده می باشد که در آنها به صراحت تمام ما را از غالی‌گری منع کرده‌اند. حدیث زیر از مولی الموحدین، حضرت علی(ع) در آن باره قابل تأمل می باشد: «لا تتجاوزوا بنا العبودیة ثمّ قولوا ما شئتم و همچنین لن تبلغوا و همچنین إیاکم و همچنین الغلوّ کغلوّ النّصاری فإنّى برى‏ءٌ من الغالین».  (بحارالانوار، ج ۲۵، ص ۲۷۴ )؛ ترجمه: «ما را از مرز عبودیت خارج نکنید و همچنین به سرحد ربوبیت نرسانید، آن هم گاه هر چه می‌خواهید در ثواب و فضیلت ما بگویید، لیکن بدانید که حق ثناگویی ما را ادا نخواهید کرد. از غلو کردن در مورد ما بپرهیزید و همچنین مثل نصاری که در مورد عیسی(ع) غلو کردند نباشید، که من از غلوکنندگان بیزارم.» و همچنین یا «إِلَهِی کَفَى لِی عِزّاً أَنْ أَکُونَ لَکَ عَبْداً و همچنینَ کَفَى بِی فَخْراً أَنْ تَکُونَ لِی رَبّا»؛ پروردگارا! مرا آن عزّت بس که بنده تو باشم و همچنین آن فخرم بس که پروردگارم تو باشی! (شیخ صدوق، خصال، بررسی کننده و پروهشگر، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ‏2، ص ۴۲۰، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ اول، ۱۳۶۲ش.)
آن هم روش که اشاره شد، غالی‌گری در«محبت بدون معرفت» ریشه دارد. در حالی که دین اسلام دین اندیشه، تعقل و همچنین عقلانیت می باشد و همچنین همه بزرگان دینی ما در زمان خویش قطب علمی بوده‌اند، چنان که به امام و پیشوا رضا(ع) عالم آل محمد لقب داده‌اند. محبت به اهل بیت(ع) در صورتی که با معرفت زلال دینی آمیخته نشود، راه به جایی نمی‌برد و همچنین گاهی باعث انحراف و همچنین عصبیت‌های جاهلانه نیز می‌می شود. جهت مثال ظهور «خوارج» در زمان حضرت امیر(ع) و همچنین رشد قارچ‌گونه تیم‌های تکفیری همچون القاعده، طالبان و همچنین داعش خود خوانده در زمان ما محصول محبتی می باشد که نسبتی با معرفت ناب دینی ندارد، در پس نتیجه آن می شود که انسان را «خَسِرَ الدُّنْیا والآخره» می‌کند.
بعضی می‌گویند همین که ما بر مصائب اهل بیت(ع) گریه می‌کنیم، نشانه بلوغ و همچنین معرفت دینی ماست. حال آن هم که در بسیاری از موارد آن گریه، گریه‌ای صرفاً عاطفی و همچنین از روی ترحم می باشد. به یاد دارم حضرت امام و پیشوا خمینی(قدس سره الشریف) نیز در زمان حیات پربرکت‌شان با یادآوری و همچنین تأکید بر آن نقطه که گریه بر اباعبدالله(ع)، گریه سیاسی می باشد، نه گریه عاطفی و همچنین از روی ترحم، فرمودند: «آن اجتماع در مجالس روضه را خیال نکنید تنها و فقط آن می باشد که ما گریه کنیم جهت سیدالشهدا. نه سیدالشهدا احتیاج به آن گریه‏‌ها دارد و همچنین نه آن گریه خودش فی‌نفسه کاری از آن هم برمی‏‌آید؛ جنبه‏ سیاسی آن مجالس بالاتر از همه‏ جنبه‏‌های غیره ای می باشد که هست. (صحیفه‌ نور، ج ۱۳، ص ۱۵۳)
خاندان رسالت همواره ما را به توحید و همچنین یکتاپرستی دعوت کرده و همچنین از هر گونه شرک بر حذر داشته‌اند. ولی باید توجه داشت با همه آن دلایل گویا و همچنین روشن، متأسفانه باز هم خواهند بود افرادی که به بهانه محبت و همچنین دوستی اهل بیت(ع)، با لجاجت تمام در مسیر «معصوم‌پرستی» حرکت می‌کنند و همچنین محبت اهل بیت – مثلاً امام و پیشوا حسین و همچنین حضرت فاطمه زهرا – را در عرض و همچنین هم ردیف محبت خداوند قرار می‌دهند و همچنین زبان شعرشان را به «شرک» که از پهناور و بزرگ‌ترین مُنکرات الهی می باشد آلوده می‌کنند. رهبر معظم انقلاب با گلایه از آن رویه ناصواب، شاعران و همچنین ذاکران آیینی را به تأکید بر مقام عبودیت و همچنین بندگی بزرگان دینی فرا خوانده و همچنین می‌فرمایند: «گاه می‌می شود که مداحان ما در ذکر مناقب حضرت صدیقه اطهر(س) یا دیگر معصومین(ع) از مرز «توحید» می‌گذرند و همچنین در ورطه «شرک» در می‌غلطند. حال آن هم که در زیارت‌های معتبره مأثوره، به رغم انتساب عالی‌ترین و همچنین شگفت‌انگیزترین مقامات معنوی و همچنین اوصاف الهی به وجود مقدس حضرات معصومین(ع)، بر «عبودیت» آن هم بزرگواران تأکید تمام شده می باشد. (مقام معظم رهبری، ۱۸ شهریور ۱۳۸۰) 
«مى‌خواهم عرض کنم که ارزش فاطمه زهرا(س) به عبوديت و همچنین بندگى خداست. در صورتی که بندگى خداوند تبارک و تعالی در فاطمه زهرا(س) نبود، او صديقه کبرى نبود. صديق يعنى چه؟ صديق کسى می باشد که آنچه را مى‌انديشد و همچنین مى‌گويد، صادقانه در عمل آن هم را نشان دهد. هرچه اين صدق بيشتر باشد، ارزش انسان بيشتر می باشد؛ «اولئک مع الذين انعم اللَّه عليهم من النبيين و همچنین الصديقين». «صديقين» پشت سر «نبيين» خواهند بود. اين بزرگوار صديقه کبرى می باشد؛ يعنى برترين زن صديق. اين صديق بودن به بندگى خداست. در صورتی که بندگى خداوند تبارک و تعالی نمى‌کرد، صديقه کبرى نمى‌شد. اساس، بندگى خداست. نه تنها و فقط فاطمه زهرا(س)، بلکه پدر فاطمه هم – که مبدأ و همچنین سرچشمه فضائل همه معصومين می باشد و همچنین اميرالمؤمنين و همچنین فاطمه زهرا(س) قطره‌هايى خواهند بود از درياى وجود پيغمبر – ارزشش پيش خداوند تبارک و تعالی به خاطر عبوديت می باشد؛ «اشهد ان محمداً عبده و همچنین رسوله»؛ اول، عبوديت اوست؛ بعد رسالت او. اصلاً رسالت – اين منصب والا – به او داده شد، به خاطر عبوديت؛ زیرا و به درستی که خداوند تبارک و تعالی صنيع می باشد و همچنین مخلوق خود را مى‌شناسد. (بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار مدّاحان آل اللَّه – ۵ مرداد ۱۳۸۴)     
همچنان که رهبر فرزانه انقلاب فرموده‌اند در آموزه‌های دینی و همچنین طبق متن روایات و همچنین احادیث معتبر دینی محبت اهل بیت(ع) در طول محبت ذات اقدس پروردگار قرار می‌گیرد، نه در عرض آن هم، و همچنین شرک گناهی بزرگتر از کفر می باشد، چنان که امام و پیشوا صادق(ع) می‌فرماید: «کفر مقدم بر شرک می باشد، زيرا کفر به غير خداوند تبارک و تعالی نمی‌خواند؛ ولى شرک به غير خداوند می‌خواند.» (مقدار و اندازه و میزان الحکمة، ج ۸، ص ۳۹۹، حديث ۱۷۳۹۴)
آری، شعار دین اسلام و همچنین پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله اکرم(ص) توحید و همچنین شهادت به وحدانیت ذات اقدس پروردگار می باشد و همچنین همه پیامبران توحیدی – از آدم تا خاتم – مبعوث شدند تا ما را به بندگی حضرت حق دعوت کنند. در صورتی که می‌خواهیم در راه امام و پیشوا حسین(ع) قدم برداریم و همچنین شعری را که می‌گوییم حسینی و همچنین عاشورایی باشد، بایستی و حتما به دنبال آن باشیم که یکتاپرستی را در شعر تبلیغ و همچنین ترویج کنیم.
تنزل شأن پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله(ص) و همچنین امیرالمومنین به نیت و اراده پهناور و بزرگ کردن امام و پیشوا حسین(ع)
شاخه دوم «غلو»، کوچک کردن پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله به نیت و اراده پهناور و بزرگ کردن سایر معصومین می باشد. یعنی در شعر خطاب به امام و پیشوا حسین و همچنین حضرت ابوالفضل بگوییم که تو صاحب فضایل و همچنین کراماتی هستید که حتی پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله مُکرم اسلام(ص) هم به گرد پای تو نمی‌رسد و همچنین بایستی و حتما پیرو و همچنین دنباله‌رو تو باشد! مثلاً بگوییم: «تویی که تاج سر خاتم رسولانی». چنین شعری در دایره ادب و همچنین آداب اسلامی نمی‌گنجد و همچنین قابل دفاع نیست. آن چگونه مدحی می باشد که بگوییم مقام امام و پیشوا حسین(ع) از حضرت رسول اکرم(ص) هم  بالاتر می باشد و همچنین پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله بایستی و حتما بیاید – نعوذبالله – از امام و پیشوا حسین(ع) پیروی کند؟!
مقام معظم رهبری در اعتراض به آن پیشامد جدید می‌فرمایند: «حالاها هم می‌شنوم، منبری یا مداح سر منبر خطاب به امیرالمؤمنین می‌کند و همچنین می‌گوید آقا هر چه داری از امام و پیشوا حسین داری! تو فکرش را بکنید! آن چه حرفی می باشد و همچنین آن چه مُهمل‌گویی می باشد که کسی آن‌‌ جور در باره‌‌ امیرالمؤمنین حرف بزند؟ امام و پیشوا حسین هرچه دارد از امیرالمؤمنین دارد، امام و پیشوا حسین هرچه دارد از پیغمبر دارد؛ چرا نمی‌‌فهمند آن معانی و همچنین آن مسائل را؟ آن هم‌‌وقت ادعا هم دارند، هرچه هم به دهنشان بیاید می‌گویند؛ یعنی اینها را خیلی بایستی و حتما به ‌‌نظر من پهناور و بزرگ بشمریم.» (بیانات در دیدار افراد ستاد مرکزی هیئت رزمندگان اسلام‌ – 20 آبان ۱۳۹۲)
در صورتی که ما ادب و همچنین آداب مسلمانی را بخواهیم رعایت کنیم و همچنین براساس معرفت دینی شعر بگوییم، بایستی و حتما توجه داشته باشیم که پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله اکرم(ص) سرسلسله و همچنین خاتم پیامبران توحیدی می باشد و همچنین سایر انبیا و همچنین اولیا در حکم شاگردان او خواهند بود. بنابراین نباید به خودمان اجازه بدهیم که حضرت زینب(س) و همچنین حضرت ابوالفضل(ع) را فراتر از پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله به تصویر بکشیم.
اهانت به مقدسات سایر ادیان توحیدی
«يک شمشير در دست دشمنان ما، همين اختلافات مذهبى می باشد. علنى کردن اختلافات، صريح کردن مخالفت‌هاى اعتقادى، به زبان آوردن مطالبى که کينه‌ها را برمى‌افروزد، يکى از وسايلى می باشد که دشمن ما از آن هم بيش‌ترين بهره بری و استفاده را دارد می‌کند. حالا [در صورتی که] ما جورى عمل بکنيم که اين مقصود دشمن برآورده بشود، اين «بَدَّلوا نِعمَتَ اللهِ کُفراً» می باشد. در جلسات نبايد کينه‌‌ورزى‌هاى مذهبى را زياد کرد؛ اين را چقدر بايد تکرار کرد؟ بارها تکرار کرده‌ايم؛ بعضى حاضر نيستند[گوش کنند]. تو در صورتی که بخواهيد آن هم کسى را که موافق مذهب تو نيست و همچنین عقيده‌ حق تو را قبول ندارد هدايت کنيد، چه کار می‌کنيد؟ اول شروع می‌کنيد به مقدسات او بدگويى کردن و همچنین دشنام دادن؟ اين که به کلى او را از تو دور می کند و همچنین اميد هدايت او را به صفر خواهد رساند. راه اين کار اين نيست.» (بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار مدّاحان آل اللَّه -۳۱  فروردین ۱۳۹۳ )
شاخه سوم غلو در شعر آیینی اهانت به پیامبران توحیدی و همچنین مقدسات سایر ادیان به نیت و اراده پهناور و بزرگ کردن اهل بیت می باشد که باعث تحریک عصبیت‌های مذهبی می‌می شود. گاهی نیز مضمون بعضی شعرها باعث اختلاف برادران تسنن و همچنین تشیع می‌می شود
حنجره شعر آیینی بایستی و حتما منادی «وحدت» باشد، نه بلندگوی اختلاف و همچنین تفرقه و همچنین حنجره‌ای جهت دمیدن در تنور عصبیت‌های دینی و همچنین مذهبی. شاعر آیینی بایستی و حتما به دنبال تألیف قلوب و همچنین «وصل» باشد، نه به دنبال اختلاف‌افکنی و همچنین «فصل». ولی معدودی از شاعران به خاطر غفلت از آن مهم گاهی جهت پهناور و بزرگ کردن معصومین شیعه (ع) سایر پیامبران و همچنین اولیای الهی را کوچک می‌کنند. مثلاً گاهی حضرت عیسی و همچنین حضرت موسی(ع) را غلام پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله اکرم(ص) و همچنین حضرت مریم (س) را کنیز حضرت زهرا(س) می‌نامند، مثلا خطاب به امام و پیشوا حسین می‌گویند: «غلامان حریم منزل و خانه‌ات، موسی و همچنین عیسی»، و همچنین یا در مدح و همچنین منقبت حضرت زهرا(س) می‌گویند: «حضرت مریم، کنیز منزل و خانه‌ات»، در حالی که اکثر علما به احترام گذاشتن به مقدسات سایر ادیان تأکید دارند. مقام معظم رهبری نیز بارها در بیانات خویش صریحاً فرموده‌اند: «توهین به مقدسات سایر مذاهب حرام شرعی می باشد». هنگام و زمانی که ما در صلوات بر رسول خداوند تبارک و تعالی از عبارت «آل‌ محمد» بهره بری و استفاده می‌کنیم؛ در واقع آن عبارت به تمام اولیاء الهی اشاره دارد که پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله اکرم(ص) خاتم راه توحیدی آنهاست، و همچنین حضرت عیسی و همچنین موسی(ع) و همچنین همه انبیاء الهی و همچنین همچنین حضرت مریم(س) نیز در ذیل سلسله نورانی «آل محمد» قرار می‌گیرند که احترام و همچنین تکریم آنان واجب می باشد.   
طبق احادیث و همچنین روایات اسلامی در برتری و همچنین سروری پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله اکرم(ص) و همچنین حضرت زهرا(س) بر سایر انبیاء و همچنین اولیاء هیچ گونه شکی نیست، ولی شایسته‌‌تر آن هم می باشد که به منظور حفظ وحدت و همچنین پرهیز از دامن زدن و همچنین تحریک عصبیت‌های دینی و همچنین مذهبی آن برتری و همچنین سروری را با لحاظ شأن قدسی و همچنین ملکوتی حضرت مریم و همچنین سایر انبیاء الهی و همچنین با لهجه‌ای آمیخته به ادب و همچنین معرفت دینی و همچنین به دور از شائبه وهن گفتن کنیم، همچنان که علامه اقبال لاهوری در گفتن برتری حضرت زهرا(س) بر حضرت مریم (س ) به آن شیوه سخن گفته می باشد: «مریم از یک نسبت عیسی عزیز/از سه نسبت حضرت زهرا عزیز»
همچنین شایسته می باشد در شعر آیینی از طرح و همچنین پهناور و بزرگ‌نمایی مسائلی که به اختلافات شیعه و همچنین سنی دامن می‌زند، شدیداً بپرهیزیم. چنان که رهبر فرزانه انقلاب نیز در آن مورد صریحاً فرموده‌اند: «آن هم کسى که نداى تفرقه‌ بین شیعه و همچنین سنى را سر می‌دهد و همچنین به بهانه‌ مذهب، می‌خواهد وحدت ملى را به هم بزند، چه شیعه باشد و همچنین چه سنى، مزدور دشمن می باشد؛ چه بداند، چه نداند. گاهى بعضی‌ها مزدور دشمنند و همچنین خودشان نمی‌دانند. آن هم مرد شیعى هم که می‌رود به مقدسات اهل سنت اهانت می‌کند و همچنین دشنام می‌دهد، او هم مزدور دشمن می باشد، ولو نداند که چه می‌کند… حالا به اسم ولایت کارهاى خلاف می‌کند، حرف‌هاى بى‌‌ربط می‌زند در مجالس عام و همچنین خاص، وحدت را حفظ کنید. به آن هم شیعه‌اى هم که از روى نادانى و همچنین غفلت، یا گاهى از روى غرض – آن را هم سراغ داریم و همچنین افرادى را هم از بین شیعیان می‌شناسیم که تنها و فقط پیشامد جدید‌ شان پیشامد جدید‌ نادانى نیست، بلکه مأموریت دارند براى آن که ساخته یا ایجاد اختلاف کنند – به مقدسات اهل سنت اهانت می کند، عرض می‌کنم: رفتار هر دو تیم حرام شرعى می باشد و همچنین خلاف قانونى می باشد. یک عده‌اى چرا نمی‌فهمند؟ در صورتی که دیدید در جامعه بین تو کسانى خواهند بود که عکس آن رفتار می‌کنند، آنها را طردشان کنید؛ مخالفت خودتان را به آنها ابراز و همچنین اعلام کنید؛ آن ها ضرر می‌زنند؛ ضربه می‌زنند. ضربه‌اى به اسلام می‌زنند، ضربه‌اى به تشیع می‌زنند، ضربه‌اى به جامعه‌ى اسلامى می‌زنند.»  (بیانات مقام معظم رهبری در اجتماع عظیم شهروندان و مردم شهر کردستان ۸۸/۲/۲۲)
هر چند در به کار بردن آن تعابیر نیت و اراده و همچنین غرضی در کار نیست و همچنین آن اتفاق بیش تر حاصل نوعی غفلت و همچنین بی‌توجهی می باشد، ولی به هر شکل در صورتی که ما خود را پیرو ولایت می‌دانیم و همچنین قصدمان خدمت به خاندان رسالت می باشد، بایستی و حتما حواسمان به آن دقایق و همچنین ظرایف باشد و همچنین خدای نکرده کاری نکنیم که مصداق «آب به آسیاب دشمن ریختن» باشد – چنین باد.

انتهای پیام

قافله شعر آئینی در ترکستان غالی‌گری در تاریخ ۱۹۷۰-۰۱-۰۱ ۰۳:۳۰:۰۰ نشر یافته شده شده می باشد

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشودفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

خرید vps خرید vps ارزان خرید سرور مجازی خرید سرور مجازی ارزان خرید وی پی اس خرید وی پی اس ارزان